plende
Polskie Centrum SPA Kołobrzeg

Koło­brzeg, mia­sto o dużej tra­dy­cji uzdro­wi­sko­wej, nazy­wany jest ostat­nio pol­ską sto­licą SPA. Składa się na to kilka czyn­ni­ków: bogata histo­ria, atrak­cyjne poło­że­nie, powszech­nie uznane walory kli­ma­tyczne oraz bar­dzo liczne obiekty SPA .

czy­taj więcej …

Mikro­kli­mat

Koło­brzeg leży w obrę­bie kli­ma­tów bał­tyc­kich i jego kli­mat kształ­to­wany jest pod wpły­wem morza. Szcze­gól­nie pod jego sil­nym dzia­ła­niem znaj­dują się tereny uzdro­wi­skowe. Ponad 60 % wia­trów w skali rocz­nej wieje od morza lub wzdłuż morza.

 

Cechą cha­rak­te­ry­styczną jest zmien­ność pogody oraz wystę­po­wa­nie małej ilo­ści dni bar­dzo gorą­cych i bar­dzo zim­nych. Zimy nad morzem są cie­plej­sze, ale za to lata chłod­niej­sze. Ście­rają się tutaj prądy atmos­fe­ryczne znad morza i lądu.

 

Wystę­puje lokalny wiatr – bryza mor­ska. Zja­wi­sko to polega na tym, że wciągu dnia wiatr wieje od chłod­niej­szego morza w kie­runku szyb­ciej nagrze­wa­ją­cego się lądu . W nocy nastę­puje sytu­acja odwrotna, czyli po ochło­dze­niu się lądu wiatr wieje ku morzu.

 

Kiedy na morzu wystę­puje falo­wa­nie, czyli w dni wietrzne, powstaje tzw. aero­zol mor­ski, który zawiera uwol­nione z wody mor­skiej czą­steczki jodu, chloru, soli, bromu i innych pier­wiast­ków. Aero­zol wystę­puje na prze­strzeni 200 m w głąb lądu, a naj­więk­sze jego stę­że­nie jest na plaży. Wia­try od morza są szcze­gól­nie korzystne dla tera­pii, bowiem powo­dują one wzrost wil­got­no­ści , napływ czy­stego bez­a­ler­ge­no­wego powie­trza oraz zwięk­sze­nie ilo­ści ozonu w postaci aero­zolu mor­skiego. Ozon w mete­oro­lo­gii jest uwa­żany za wskaź­nik czy­sto­ści powietrza.

 

Spe­cy­fika kli­matu Koło­brze­skiego stwa­rza dogodne warunki do sto­so­wa­nia w celach lecz­ni­czych bodź­ców kli­ma­tycz­nych, czyli tzw. kli­ma­to­te­ra­pii.
W cza­sie pobytu nad morzem nastę­puje pogłę­bie­nie się odde­chu, wzra­sta pojem­ność życiowa płuc. Zwięk­sza się też pod wpły­wem bodź­ców kli­ma­tycz­nych prze­miana mate­rii i przy­rost białka w ustroju. Rów­nież bar­dzo waż­nym i istot­nym czyn­ni­kiem bodź­co­wym jest szcze­gól­nie w cie­płych porach roku sto­sun­kowo duże usło­necz­nie­nie i natę­że­nie pro­mie­nio­wa­nia sło­necz­nego. Z wła­ści­wo­ści kli­ma­tycz­nych Koło­brzegu wyni­kają wska­za­nia do lecze­nia scho­rzeń dróg odde­cho­wych, szcze­gól­nie prze­wle­kłych, nawra­ca­ją­cych nie­ży­tów oskrzeli, cho­rób aler­gicz­nych, w tym dycha­wicy oskrze­lo­wej, nie­któ­rych scho­rzeń zawo­do­wych dróg odde­cho­wych oraz nie­któ­rych scho­rzeń skóry.

 

 

Talas­so­te­ra­pia

 

Wyko­rzy­sta­nie walo­rów kli­matu mor­skiego oraz innych natu­ral­nych czyn­ni­ków wystę­pu­ją­cych nad morzem okre­śla się nazwą — talas­so­te­ra­pia. Nazwa pocho­dzi od grec­kiego słowa “tha­las­sos” ozna­cza­ją­cego morze. Głów­nymi czyn­ni­kami talas­so­te­ra­pii są kąpiele sło­neczne, mor­skie, spa­cery w tym oddzia­ły­wa­nie aero­solu mor­skiego oraz różne zabiegi z wykorzystaniem .

 

 

Kąpiele sło­neczne

 

Sto­so­wa­nie natu­ral­nego pro­mie­nio­wa­nia sło­necz­nego w spo­sób ści­śle daw­ko­wany staje się korzyst­nym zabie­giem lecz­ni­czym. Korzystne oddzia­ły­wa­nie kąpieli sło­necz­nej nastę­puje wyłącz­nie w gra­ni­cach dawki rumie­nio­wej. Wraż­li­wość rumie­niowa jest bar­dzo indy­wi­du­alna. Latem w godzi­nach połu­dnio­wych śred­nia dawka pro­mie­niowa wynosi zale­d­wie 20— 30 minut. Prak­tycz­nie zaleca się sto­so­wa­nie kąpieli sło­necz­nych w okre­sie let­nim począt­kowo we wcze­snych godzi­nach przed­po­łu­dnio­wych i póź­niej­szych popołudniowych.

 

 

Kąpiele mor­skie

 

Lecz­ni­cze zna­cze­nie kąpieli mor­skich wystę­puje dzięki dzia­ła­niom czyn­ni­ków: ter­micz­nego, mecha­nicz­nego i che­micz­nego. W cza­sie kąpieli wystę­puje szybko roz­sze­rze­nie naczyń wło­so­wa­tych skóry z żywym jej zaczer­wie­nie­niem i spa­dek ciśnie­nia tęt­ni­czego krwi. Dodat­ko­wym czyn­ni­kiem oddzia­ły­wu­ją­cym jest falo­wa­nie wody mor­skiej, która działa podob­nie do masażu lecz­ni­czego.
Czas kąpieli mor­skiej powi­nien być regu­lo­wany przez leka­rza w zależ­no­ści od cie­płoty wody i powie­trza oraz stanu ogól­nego cho­rego. Ludzie cho­rzy i osła­bieni nie powinni prze­by­wać w wodzie dłu­żej niż 2—5 minut, nato­miast ludziom zdro­wym zaleca się czas jed­no­ra­zo­wej kąpieli — 5—15 minut. Po kąpieli wska­zany jest 10—15 minu­towy spa­cer po plaży.